Erişilebilirliği bağlılık sanmak

Akşam yedide yazılan mesaja sabah dokuzda cevap gelmesi çoğu yöneticiyi rahatsız eder. Bu rahatsızlık yıllarca “iş sahipliği eksikliği” diye açıklandı. Doğru açıklama bu değil.

Gerçek sebep

Bildirimlerini kapatan çalışan bir şeyi haber veriyor: bu ilişkinin sınırlarını yöneticinin değil, kendisinin belirlediğini.

Mesele o mesajın aciliyeti değil; zaten çoğu acil değil. Mesele, mesaj gönderildiğinde karşı tarafta bir hareket başlayıp başlamaması. O hareket, otoritenin ölçüsüdür. Ölçü aleti kapanınca rahatsızlık doğar.

Kötü çalışan mı?

Aksine. Yıllar içinde gördüğüm şu: gece cevap veren kişi ile işi zamanında bitiren kişi çoğu zaman aynı kişi değil.

Gece cevap veren kişi genellikle gündüzünü toplantılara ve görünür olmaya harcamış, asıl işini akşama bırakmıştır. Bu kişiyi ödüllendiren yönetici aslında kötü planlamayı ödüllendiriyor. Görünürlük ödüllendirildiği için bunu fark etmek uzun sürüyor.

İki farklı davranış

1. 01

   Kapatıyor ve haber veriyor“Akşam yedi sonrası bakmıyorum, gerçekten acil bir şey olursa arayın.” Bu bir sınır değil, bir protokoldür. Size çalışan bir kanal bırakır ve sizi acil olanı tanımlamaya zorlar. Çoğu şeyin acil olmadığını fark edersiniz. Bu rahatsız edicidir ve faydalıdır.

2. 02

   Kapatıyor ve söylemiyorBu farklı. Sınır koymuyor, geri çekiliyor. Genellikle çoktan başka bir yerle görüşmeye başlamıştır. Sessiz sınır, sınır değildir; çıkış hazırlığıdır.

Birincisi yönetilebilir bir insandır. İkincisi gitmiştir, siz henüz duymadınız.

Yapılabilecek en basit şey

Bir hafta boyunca mesai dışında attığınız mesajları sayın. Yanına kaçının ertesi sabaha kalabileceğini yazın.

Çıkan sayı, ekibinizin akşamları hakkında değil, sizin gündüzünüz hakkında bilgi verir.